Nargile'nin Parçaları:

Nargilenin tütün konulan bölümüne Rüle, uzun gövdesine Ser, dumanı filtre eden suyun olduğu ve fokurdamaların geldiği bölüme şişe, dumanı şişeden alıp ağıza ulaştıran hortuma ise Marpuç denir.

Aslında sıradan bir eşya olan nargileyi özel kılan yüzyıllar boyu ona yüklenen anlamlar. Bu anlamların dışında bir eşya olarak nargileyi oluşturan parçaların da kendilerine göre yapıları biçimleri ve sahip olması gereken özellikleri var. Keyifçilerin tutkun olduğu, pek çok parçadan oluşan nargilenin hazırlanışı aslında hiç zahmetli değil.

Marpuç: Nargilenin gövdesinden dumanın çekildiği uca kadar, hortum dahil bölümün tümü. Marpucun hortumu, koyun derisinden yapılıyor.

Sipsi: Marpucun ucuna takılıyor ve içmek isteyen herkese bir tane veriliyor. Maliyet nedeniyle genelde plastikten yapılıyor. Mermer, kehribar ya da gümüş olanları da mevcut.

Rüle: Tütünün konulduğu ve üzerine közün yerleştirildiği seramik kap.

Tepsi ve rüzgarlık : Tepsi, yere kül düşmesini engeller. Rüzgarlık ta közün sönmesini ve yere düşmesini engeller.

Şişe : Su konulan cam bölüm.

Ser : Dar ve uzun olan boyun kısmı.

Tömbeki : Aromalı tütünler çıkmadan önce kullanılan tek nargile tütünü. Hatay'da yetiştiriliyor ve aromalılardan daha sert. Güçlü bir ciğer gerekiyor.

Mangır : Nargile kömürü uzun süre dayanmalı. Bu nedenle köz halindeki Pınar ağacının kömürü kullanılıyor. Evde nargile yakmak isteyenler, kolayca tutuşan mangır kömürü kullanıyor.